Duch

Tytuł oryginalny: Poltergeist

Reżyseria: Tobe Hooper

Obsada: Craig T. Nelson, JoBeth Williams, Heather O'Rourke, Dominique Dunne, Oliver Robins

Scenariusz: Michael Grais, Mark Victor

Muzyka: Jerry Goldsmith

Kraj pochodzenia: USA

Rok powstania: 1982

Duch - okładka
Duchy i wszelkie nawiedzenia, są świetnym tematem dla twórców grozy. Wystąpiły już w niezliczonej ilości filmów, a w wielu z nich znajdziemy poważne filmowe nazwiska. A co powiecie na traktujący o tej tematyce obraz, za którym stoją takie sławy jak Tobe Hooper i Stephen Spielberg?

Pewna rodzina wprowadza się do nowego domu, na świeżo powstałym osiedlu. Wszystko jest nowe i wydaje się, że życie tutaj będzie czystą przyjemnością. Wkrótce okazuje się jednak, że nie wszystko jest takim jak się wydaje. Jedna córka, nocą zaczyna słyszeć głosy w telewizorze, a przedmioty zdają się zmieniać swoje położenie. Początkowo te wszystkie zjawiska nie wydają się być niebezpieczne i rodzina z zafascynowaniem się im przygląda. Niestety, pewnego dnia najmłodsza córka znika. Rodzina zrobi wszystko by ją odzyskać i z determinacją stanie twarzą w twarz z najgorszym koszmarem, jaki przytrafi się w ich życiu.

„Duch” obrósł legendą przede wszystkim przez nieszczęśliwe wypadki, jakie nastąpiły po jego premierze. Jeszcze w tym samym roku Dominique Dunne, wcielająca się w najstarszą córkę, zostanie zamordowana przez swojego chłopaka. Heather O’Rourke zginie kilka lat później. Tragiczne wydarzenia nie ominą także Craiga T. Nelsona, grającego głowę rodziny. To wszystko sprawia, że ten film na stałe zapisuje się w historii.

Ale sam obraz także się broni. Świetnym motywem, po jaki sięgnęli twórcy jest wykorzystanie odbiornika telewizyjnego. To przez niego Carol Anne nawiązuje kontakt z poltergaistem, a potem jej rodzice będą komunikowali się z nią samą. Sam widok śnieżącego telewizora w ciemną noc jest dosyć upiorny, co samo w sobie daje całkiem ciekawy efekt.

Jak już przy efektach jesteśmy, to przejdźmy do tych specjalnych. A te wypadają różnie. Niektóre do dziś zdążyły się mocno zestarzeć, a inne, choć już nie wzbudzają grozy, to jednak mają w sobie to coś, co sprawia, ze ogląda się je przyjemnie. Fani gore, nie znajdą tutaj dla siebie zbyt wiele. Może poza jedną sceną z lustrem w łazience. Poza tym, krew za bardzo się tutaj nie leje.

Omawiana produkcja jest dobrym filmem, na którym niestety czas odcisnął swoje wyraźne piętno. Akcja rozwija się powoli, a jej tępo wzrasta dość stabilnie, by na końcu osiągnąć swój punkt kulminacyjny. Niemniej film trochę mi się dłużył. Drażniła mnie też postać matki. Zarówno jej zachowanie jak i gra aktorska, przy czym nie twierdzę, że wcielająca się w nią aktorka grała sztucznie lub nieumiejętnie. Po prostu do mnie ta postać jakoś nie trafiła. To chyba wszystkie minusy, jakie przychodzą mi do głowy.

„Duch” jest filmem solidnym. Czasu z nim spędzonego, raczej nikt nie zaliczy do zmarnowanego, ale nie wszystkim ten obraz przypadnie do gustu. Nie ma tutaj, co liczyć na krwawe efekty, ani wyskakujące zza kadru postaci. Jest za to interesujący klimat, szczególnie dla miłośników filmów z lat osiemdziesiątych, oraz całkiem interesująca fabuła. Brakuje jednak może trochę grozy, bo film sprawia wrażenie nieco zbyt łagodnego. Dla dzisiejszego widza przyzwyczajonego do azjatyckich nastrojowych horrorów i krwawych produkcji pokroju „Piły”, „Poltergeist” może okazać się za słaby. Nie mniej namawiam do spróbowania.

underluk

GORE

3

STRACH

4

OCENA

7